13 listopada Św. Stanisława Kostki.

551 1024 admiin

Św. Stanisław Kostka.
Urodził się w 1550 r. w Rostkowie w Polsce z bogatego rodu Kostków, i od młodości okazywał wielkie zamiłowanie do modlitwy. Gdy karcił go brat starszy Paweł, iż traci dużo czasu na modlitwy, mawiał: — „Bóg stworzył mnie dla rzeczy wiecznych, dla nich więc żyć muszę“. — Każdego dnia odwiedzał Jezusa w Przenajśw. Sakramencie i prosił go o światło i pomoc w naukach. O co pro¬sił to otrzymał. Z początku tępy w naukach, stał się wkrótce jednym z pierwszych. — Co tygodnia przystępował godnie do spowiedzi i Komunii św., a to umacniało go tak w życiu anielskim na ziemi, że grzechu śmiertelnego nigdy nie popełnił. — Wiel- kim czcicielem by! N. P. Maryi, i nazywał ją zawsze „Matką swoją“. Do niej uciekał się zawsze w potrzebach, przed nią wypłakał się i wyżalił na swe smutki i cierpienia. — Wysłany na naukę do Wiednia zachorował ciężko, a bezbożny brat i gospodarz protestant nie chcieli mu przywołać księdza. Modlił się więc gorąco do N. P. Maryi błagając, aby nie umarł bez Wiatyku. Wówczas Bóg posilił go cudownie Komunią św. posyłając mu ją przez aniołów. W krótce potem ukazała mu się N. P. Maryja, zwiastowała mu uzdrowienie i rozkaz wstąpienia do zakonu 00. Jezuitów. Otrzymawszy od ojca pozwolenie, pojechał do Rzymu i wstąpił do Jezuitów. Teraz dopiero czuł się szczęśliwym. —
Tęsknił za niebem i Magai N. P. Maryję, aby jak najprędzej wzięła go do swojej chwały. Prośba jego została wysłuchaną. Po 10-miesięcznym pobycie w zakonie zachorował z początkiem sierpnia. Pocieszano go, że to choroba lekka, ze wkrótce przeminie. Stanisław przepowiedział jednak swemu otoczeniu, że to jego choroba ostatnia, i uroczystość Wniebowzięcia N. P. Maryi będzie obchodził z nią razem w niebie. Spełniła się przepowiednia. Dnia 14 sierpnia przyjął św. Wiatyk, a dnia 15 sierpnia 1568 r. skonał o świcie całując serdecznie obrazek z wizerunkiem N. P. Maryi. — Pochowano go na Kwirynale w kościele św. Jędrzeja, gdzie nawiedzają, go pielgrzymi polscy. Obok kościoła zachowano cele, w której św. Stanisław żył i umarł. Wspaniały posąg z białego marmuru, a habit z czarnego przypomina żywo rysy św. młodzieniaszka. W ręce prawej jego prawdziwy rózaniec, w lewej obraz N. P. Maryi.
Punkta do rozmyślania.
Bóg każdemu udziela dostatecznej laski, niechaj tylko wspóldziala z nią, a uzyska wysoki stopień doskonałości.
Kobic dobre postanowienia, a nie zadać sobie pracy do wykonania ich, — nie wiedzie do celu.
Oby młodzież naśladowała św. Stanisława i przez skromne, pokorne i pracowite życie przygotowywała się do przyszłych zawodów.
Modlitwa,
Aniele czystości, św. Stanisławie, błagam Cię pokornie, racz mi wyjednać moc przeciw pokusom nieczystoéci i natchnąć mię ciągłą czujnością w strzeżeniu niewinności duszy i ciała. Wyproś mi ogień milości Bożej, iżby wypalił we mnie przywiązanie ziemskie i zapalił mię niebieska miloécia. Amen.

 

 

Facebook