Daily Archives :

czwartek, 28 stycznia, 2021

Kilka słów do grzesznika

1080 692 Kościół Św. Anny w Białej Podlaskiej

Kilka słów do grzesznika który nie tylko, że sam głosem Bożym gardzi i nawrócić się nie chce lecz i drugich przez gorszące mowy i zły przykład z drogi cnoty zwieść usiłuje.

Jeśliś przez swoją złość, a może przez świętokradztwa ściągnął jako Judasz karę zaślepienia i odrzucenia, iż widząc nie widzisz a słysząc nie słyszysz, j do tego stopnia przyszedłeś bezbożności iż zabrnąwszy głęboko w złośliwości, gardzisz jako Kain głosem Bożym i nie boisz się kary strasznej, która cię nieomylnie czeka — a co gorsza, jeśliś postanowił rozmyślnie trwać w niepokucie i za marny zysk, za podłą bydlęcą roskosz, zrzec się na zawsze Boga i wiecznej szczęśliwości, jeśli za niegodziwe uciechy świata tego chcesz duszę twa wydać na wieczne męki; jeśli już koniecznie chcesz być potępionym i nigdy nie oglądać Boga w niebie; Nie zazdrość przynajmniej drugim łaski Bożej, nie stawaj się szatanem, nie ciągnij drugich za sobą przez gorszące mowy, zły przykład i t. d. na wieczne potępienie, nie wydzieraj drugim skarbu najdroższego niewinności, nie zabijaj dusze najdroższa krwią Chrystusa Pana od śmierci wiecznej wybawione; nie ściągaj na siebie Biada straszne, którem Chrystus Pan zagroził zgorszycielom, tym wilkom drapieżnym, którzy najlepszemu Pasterzowi jego owieczki na zgubę porywają. — «Lepiej mu (zgorszycielowi) mówi Zbawiciel, aby zawieszono kamień młyński u szyi jego, i zatopiono go w głębokości morskiej. »  Lepiej by było — bo zgorszyciel każdy uwiazuje sobie kamień zgorszenia, który go nie w głębokość morską, lecz w przepaść piekielna wciągnie.— Gdyby żarłoczny wilk widział przy owcy uzbrojonego Pasterza, nie odważyłby się porywać owce, jakże ty możesz odważyć się duszę gubić drugiego przez zgorszenie, nad która czuwa najlepszy Pasterz Chrystus Pan, który dał życie za owce swojo, jak możesz udaremniać tę krew najdroższą, którą On za dusze przelał, i na Sądzie ostatecznym jako Bóg i Sędzia upomni się o krzywdę mu wyrządzoną.

Lecz nie tylko Chrystus Pan będzie domagać się z rak twoich duszy przez ciebie straconej, lecz i Anioł Stróż tej duszy i jej Patron Święty — a szczególnie Najśw. Panna Marya — staną też na sadzie Rodzice tej duszy, stanie i Pasterz duchowny, którego opiece ta dusza była powierzona, — staną ci wszyscy (jako mówi Pismo św. Ekkl. ks. mądr. V.) « przeciw tym którzy prace ich odjęli » którzy im duszę z rak wydarli a czartu oddali, staną i będą domagać się z rak twoich duszy przez zgorszenie straconej.

Dopóty grzech nie będzie odpuszczony póki szkoda nie będzie zwrócona, dopóki krzywda nie będzie wynagrodzona — lecz daleko trudniej zgorszonego na dobrą drogę naprowadzić do Boga nawrócić, niż umarłego wskrzesić. —

« Kto by wylał krew człowieka, będzie wylana krew jego — oko za oko, rękę za rękę — (ks. Mojż. 22.) więc duszę za duszę. »

 

Pomnij dusz zwodzicielu na to straszne Biada,

Które wszystkim co zwodzę, Chrystus zapowiada,

Zapowiada, ziści, gdy na sąd zasiądzie,

I dusz przez Cię zgubionych domagać się będzie.

Św. Piotra Nolasco, Wyznawcy

558 461 Kościół Św. Anny w Białej Podlaskiej

Św. Piotr Nolasco założył pod wpływem objawienia Matki Bożej nowy zakon, którego celem było wykupywanie chrześcijan z niewoli
muzułmańskiej. Zakonnicy zobowiązywali się specjalnym ślubem do osobistego oddania się w niewolę, jeżeli byłoby to potrzebne do
uwolnienia jeńca. Św. Piotr umarł w Barcelonie 25 grudnia 1256 roku.

Wspomnienie św. Agnieszki, Dziewicy i Męczennicy. Drugie święto św. Agnieszki świadczy jak bardzo czczona była w Rzymie.

Deus, qui in tuæ caritátis exémplum ad fidélium redemptiónem sanctum Petrum Ecclésiam tuam nova prole fœcundáre divínitus
docuísti: ipsíus nobis intercessióne concéde; a peccáti servitúte solútis, in cœlésti pátria perpétua libertáte gaudére.

Boże, Tyś cudownie pouczył św. Piotra, by na wzór Twojej miłości obdarzył Twój Kościół nowym zgromadzeniem dla wykupu wiernych z
niewoli; spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy wykupieni z niewoli grzechu cieszyli się wiekuistą wolnością w niebieskiej ojczyźnie.
Deus, qui nos ánnua beátæ Agnetis Vírginis et Martyris tuæ sollemnitáte lætíficas: da, quǽsumus; ut, quam venerámur officio, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo.

Drugie wspomnienie św. Agnieszki
Boże, który co roku sprawiasz nam radość uroczystością świętej Agnieszki, Dziewicy i Męczennicy Twojej, daj, prosimy, abyśmy oddając jej cześć, szli także za przykładem jej świętego życia.

Fratres: Spectáculum facti sumus mundo et Angelis et homínibus. Nos stulti propter Christum, vos autem prudéntes in Christo: nos infírmi, vos autem fortes: vos nóbiles, nos autem ignóbiles. Usque in hanc horam et esurímus, et sitímus, et nudi sumus, et cólaphis cǽdimur, et instábiles sumus, et laborámus operántes mánibus nostris: maledícimur, et benedícimus: persecutiónem pátimur, et sustinémus: blasphemámur, et obsecrámus: tamquam purgaménta hujus mundi facti sumus, ómnium peripséma usque adhuc. Non ut confúndant vos, hæc scribo, sed ut fílios meos caríssimos móneo: in Christo Jesu, Dómino nostro.

Bracia: Widowiskiem staliśmy się dla świata, dla Aniołów i ludzi. My głupi dla Chrystusa, a wy mądrzy w Chrystusie; my słabi, a wy mocni, wy we czci, a my w pogardzie. Aż do tej chwili i łakniemy, i pragniemy, i nadzy jesteśmy, i policzkują nas, i tułamy się, i mozolimy się, pracując swymi rękoma. Złorzeczą nam, a my błogosławimy, prześladują, a my znosimy, potwarzają nas, a my się modlimy. Staliśmy się jako śmiecie świata tego, odrazą dla wszystkich aż do tej chwili. Nie żeby was zawstydzić to piszę, ale jako dzieci moje najdroższe upominam: w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
1 Kor 4:9-14

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nolíte timére, pusíllus grex, quia complácuit Patri vestro dare vobis regnum. Véndite quæ possidétis, et date eleemósynam. Fácite vobis sácculos, qui non veteráscunt, thesáurum non deficiéntem in cœlis: quo fur non apprópiat, neque tínea corrúmpit. Ubi enim thesáurus vester est, ibi et cor vestrum erit.
Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: «Nie lękaj się, trzódko mała, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam Królestwo. Sprzedajcie, co posiadacie i dajcie jałmużnę. Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarbiec niewyczerpany w niebiesiech, dokąd złodziej się nie zbliży i gdzie mól nie psuje. Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam i serce wasze będzie».
Łk 12:32-34

ajax-loader

Facebook