W 1483 roku św. Franciszek z Paoli był w drodze do Francji, aby zobaczyć króla Ludwika XI, ale jemu i jego towarzyszom odmówiono wstępu do Bormes z powodu strasznej zarazy, która szalała na całym wybrzeżu Morza Śródziemnego we Francji. Poprosili o wejście w imieniu Króla, ale strażnicy przy bramie, zgodnie z rozkazami, odmówili wejścia. Święty Franciszek podszedł następnie i powiedział cichym głosem: „W imię Miłości, bracia, wejdźmy, bo Bóg jest z nami”. Na jego słowa strażnicy, odpowiadając na jakąś tajemniczą potrzebę, otworzyli bramy i do środka wszedł święty i jego grupa.
Będąc w mieście dotkniętym katastrofą, Święty szukał kościoła, w którym mógłby podziękować Bogu za tak udaną podróż i wybłagać Go, aby zakończył tę straszną plagę, która spustoszyła miasto. Kościół pod wezwaniem św. Rocha był wówczas w remoncie. Niektórzy pracownicy mieli trudności z umieszczeniem ciężkiej belki tam, gdzie było to zamierzone. Franciszek podszedł do nich i dotknął belki, mówiąc: „W miłości, musisz służyć domowi Bożemu, nie powodując takich frustracji u tych dobrych braci”. Belka stała się natychmiast wystarczająco lekka, aby pracownicy, przy minimalnym wysiłku, byli w stanie umieścić ją tam, gdzie należało.
Wieści o tym cudownym wydarzeniu, których świadkami było wiele osób, rozprzestrzeniły się po całym Bormes. Ludzie rzucili się na powitanie Świętego jako anioła posłanego przez Boga, aby uratować ich miasto. Wkrótce kościół był zatłoczony ludźmi, błagającymi Cudotwórcę, aby uwolnił ich od strasznej zarazy.
W odpowiedzi na ich modlitwy św. Franciszek poprosił o skierowanie do najbliższego szpitala, który zastał wypełniony ludźmi cierpiącymi na zarazę. Napełniony współczuciem uczynił nad nimi Znak Krzyża i wszyscy zostali natychmiast wyleczeni! Według historyków zaraza nie dotknęła już mieszkańców Bormes, a osoby dotknięte z innych obszarów zarazy, przybyłe do Bormes, zostały również cudownie wyleczone. Zaraza spowodowała, że Toulon, jakieś 20 mil na zachód od Bormes, został wyludniony. Ale zapisy wskazują, że w lipcu i sierpniu, w których plaga była najbardziej zjadliwa, w Bormes nie odnotowano zgonów po odwiedzeniu miasta przez Świętego. Lud Bormes, z wdzięczności swojemu dobroczyńcy, zainicjował nabożeństwa za jego wstawiennictwem. Po kanonizacji św. Franciszka w 1519 r. wznieśli kościół na jego cześć. Wstawiennictwo Świętego chroniło Bormes przez wieki.
Podobno w 1835 r., około 300 lat później, podczas epidemii cholery w południowej Francji, lud Bormes pozostał nietknięty.

Comments are disabled