19 października, św. Piotra z Alkantary, wyznawcy (Juan de Garabito y Vilela de Sanabria) – (ur. 1499 w Alcantarze w Estremadurze w Hiszpanii, zm. 18 października 1562 w Arenas de San Pedro w Andaluzji)

Urodził się r. 1499 w Alkantara, w Hiszpanii jako syn znakomitej rodziny kupieckiej.

Już od dziecięctwa odznaczał się lotnością. Wstąpił tedy jako 16-letni młodzieniec do zakonu Franciszkanów, gdzie odznaczał się pokutą trudną do naśladowania, czyniąc w niej coraz większe postępy.

Z takim skupieniem odprawiał Mszę św. że wielu wielkich grzeszników, widząc go przy ołtarzu, prosiło o spowiedź.

Otrzymał też natchnienie do wprowadzenia ostrzejszego życia w swoich klasztorach. Naturalnie powstała wielka burza po klasztorach, kiedy posłaniec Boży zabrał się do urzeczywistnienia swego powołania, ale z pomocą bożą i z powodu swych cnót heroicznych pokonał ostatecznie wszystkie przeciwności i otrzymał od papieża pozwolenie na zakładanie klasztorów ze swoją reformą czyli t. zw. Reformatów.

Pod koniec swego życia miał św. Piotr spełnić jeszcze inną ważną misję, mianowicie kierować życiem duchownym św. Teresy od Jezusa i wspomagać ją w przedsięwziętej reformie zakonu karmelitańskiego.

Po zgonie ukazał się swej córce duchownej, jaśniejąc chwalą niewypowiedzianą, ze słowami: „O błogosławiona pokuta, która mi taką chwałę wysłużyła”. — Oby św. Piotr z Alkantary wyjednał swą pokutę nawrócenie swej ojczyzny, a mianowicie dzikich hord komunistycznych, szalejących obecnie w Hiszpanii.

Comments are disabled